آثار منفي تنبيه بدني فرزندان

سوال:

آثار منفي تنبيه بدني چيست؟

جواب:

تنبيه بدني به جز در موارد استثنايي و با رعايت شرايط ، راهكار مناسبي براي تربيت نيست؛ چرا كه انسان با پند ادب مي شود و كتك، مخصوص چارپايان است. امام علي (ع) مي فرمايد:

فان العاقل يتغظ بالادب و البهائم لا تتغظ الا بالضرب¹

آثار منفي تنبيه بدني

1. تحقير شخصيت: كودك يا نوجواني كه كتك مي خورد، شخصيتش تحقير مي شود و كسي كه به شخصيت او توهين شود، اميدي به خيرش نيست و ديگران از شر او در امان نخواهند بود.

من هانت عليه نفسه فلا ترج خيره²

من هانت عليه نفسه فلا تامن شره³

2. ايجاد روحيه ي تسليم پذيري: تنبيه بدني، فرزند شما را تو سري خور بار مي آورد و در آينده، به ديگران نيز اجازه خواهد داد به او زور بگويند و قدرت دفاع از حق خود را نخواهد داشت.

3. كينه ي تنبيه كننده: كودك، كينه ي تنبيه كننده را به دل مي گيرد و در آينده به شكل هاي گوناگون( درس نخواندن، سهل انگاري در عبادت، بي نظمي، اعمال خلاف و ...) از او انتقام مي گيرد.

اربابي به نوكر خود قول داد ديگر او را نيازارد و وقتي نوكر اطمينان يافت كه ارباب راست مي گويد، با لبخند مليحي بر لب و در كمال سادگي گفت:پس از اين به بعد، من هم در سوپ شما تف نمي اندازم.

4. ماهركردن مجرم در جرم: بر خلاف تصور برخي والدين كه ادعا مي كنند با كتك، رفتار خلاف فرزند را اصلاح كرده اند، اين گونه نيست؛ بلكه او را در ارتكاب جرم، ماهر تر مي كنند و با تنبيه بدني به او مي آموزند كه در ارتكاب عمل خلاف، دقت بيشتري داشته باشد تا به دام نيفتد.

5. اضطراب: كودك يا نوجوان، دائم مضطرب است كه نكند بر اثر عمل مشابهي، دوباره به ويژه در حضور ديگران تنبيه شود.

6. از بين رفتن اعتماد به نفس: فرزندي كه دائم تنبيه مي شود، اعتماد به نفس خود را از دست مي دهد و شهامت انجام كارهاي بزرگ را نخواهد داشت.

7. روحيه ي زور گويي: از اين پس، او نيز به ضعيف تر از خود (خواهر و برادر كوچك تر و همسالان ) زور مي گويد و آنان راكتك مي زند.اگر مي خواهيد اين اثر منفي را با تمام وجود حس كنيد، رفتارش را با خواهر يا برادر كوچك تر بنگريد.او نيز دقيقا همان گونه كه شما رفتار مي كنيد، آنان را توبيخ مي كند و حتي همان الفاظي را به كار مي برد كه شما براي خودش به كار مي بريد.⁴

سوال بعدي:

به جاي تنبيه بدني از چه راه هايي براي تربيت كودك مي توان استفاده كرد؟

پاورقي:

1- بحارالانوار،ج 71، ص 327.

2- غرر الحكم، ج 2، ص 712.

3- بحارالانوار ،ج 75 ، ص 300.

4- نسيم مهر، ج 1، ص 93.

   این مقاله در شماره ۳۵۷ هفته نامه سلمان چاپ شد